Τα αίτια του αλκοολισμού και θεραπεία απεξάρτησης απο το αλκοόλ

Τα αίτια του αλκοολισμού

[1] Οι δυσκολίες προσαρμογής στο εξωτερικό περιβάλλον

[2] οι συγκρούσεις στα πλαίσια του στενότερου περίγυρου

[3] η δυσαρέσκεια

[4] η μοναξιά

[5] η έλλειψη κατανόησης

[6] η κόπωση

[7] η αναποφασιστικότητα

[8] η συναίσθηση ότι το άτομο μειονεκτεί σε κάτι

Παράγοντες που συχνά οδηγούν τους εφήβους στην κατανάλωση αλκοόλ

[1] Ο πιο συχνός λόγος χρήσης αλκοόλ στην εφηβεία είναι η ‘φαντασίωση’ της ενηλικίωσης.Οι έφηβοι δηλαδή θέλουν να δείξουν και να νιώσουν μεγάλοι

[2] Ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες κατανάλωσης αλκοόλ στους εφήβους, είναι το οικογενειακό ιστορικό αλκοολισμού.

[3] Γιατί έχουν πολύ χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση

[4] Για να διασκεδάσουν

[5] Για να χαλαρώσουν και να ενσωματωθούν ευκολότερα στην παρέα

[6] Για να μιμηθούν τους ενήλικες

[7] Από περιέργεια

Οι επιπτώσεις του αλκοολισμού στη ζωή του εφήβου

Η κατανάλωση ποτού οδηγεί το αγόρι ή το κορίτσι σε πιο επιθετική συμπεριφορά.Επίσης μπορεί να το κάνει πιο ευάλωτο στη δοκιμή ή και συστηματική χρήση ναρκωτικών ουσιών. Θα υποσκάψει σταδιακά την απόδοσή του στο σχολείο και θα το αποκόψει από τις θετικές συντροφιές με συγκεκριμένα οράματα και στόχους, ώστε να είναι διαρκώς με τη χαλαρή παρέα που διασκεδάζει πίνοντας.

Ο έφηβος που πίνει :

[1] κουράζεται και αρρωσταίνει πιο εύκολα

[2] συμπεριφέρεται ανεύθυνα και αδιαφορεί για τις υποχρεώσεις του

[3] συχνά καπνίζει

[4] είναι γενικά απείθαρχος ή έγινε απείθαρχος τον τελευταίο καιρό

[5] μπορεί να έχει ενδείξεις κατάθλιψης

[6] έχει κατά κανόνα μεγάλο άγχος για τις υποχρεώσεις του αλλά μπορεί να μην το εκδηλώνει και απεναντίας να παρουσιάζει ένα προσωπείο παθητικότητας και αδιαφορίας

[7] έχει κάνει νέους φίλους τους οποίους οι γονείς δεν γνωρίζουν αρκετά καλά

Θεραπεία απεξάρτησης από το αλκοόλ

Οι διαταραχές χρήσης του αλκοόλ είναι κοινές θανατηφόρες καταστάσεις που μεταμφιέζονται συχνά ως άλλα ψυχιατρικά σύνδρομα. Ο μέσος όρος μείωσης της διάρκειας ζωής του ατόμου που είναι εξαρτημένο από το αλκοόλ είναι από 10 έως 15 έτη.

Αν και η κατάχρηση και η εξάρτηση από το αλκοόλ λέγονται συνήθως αλκοολισμός, τα πλέον πρόσφατα ψυχιατρικά εγχειρίδια δεν χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο επειδή στερείται έναν ακριβή καθορισμό. Ο όρος παραμένει σε κοινή χρήση, εντούτοις.

Η δηλητηρίαση με αλκοόλ (μέθη) μπορεί να προκαλέσει οξυθυμία, βίαια συμπεριφορά, συναισθήματα κατάθλιψης, και σε σπάνιες περιπτώσεις, παραισθήσεις και αυταπάτες.

Το μακροπρόθεσμα, κλιμακούμενο επίπεδο της κατανάλωσης αλκοόλ, μπορεί να δημιουργήσει: αντοχή και εξάρτηση, καθώς επίσης και τέτοια έντονη προσαρμογή του σώματος ώστε η διακοπή της χρήσης του, να μπορεί να προκαλέσει ένα σύνδρομο στέρησης που χαρακτηρίζεται συνήθως από αϋπνία, στοιχεία υπερδραστηριότητας του αυτόνομου νευρικού συστήματος και συναισθήματα άγχους και έντονης ανησυχίας.

Το ποσοστό του πληθυσμού που σε κάποιο χρονικό διάστημα της ζωής καταναλώνει αλκοόλ, φτάνει πιθανότατα το 90%. Οι περισσότεροι άνθρωποι δοκιμάζουν το αλκοόλ ήδη από τα μισά της εφηβείας.

Οι διαταραχές από την κατανάλωση αλκοόλ εμφανίζουν την ίδια κατανομή, ανεξάρτητα από την κοινωνική και οικονομική τάξη των ασθενών.

Κατά την εικοσαετή μας άσκηση της Ψυχιατρικής ειδικότητας, έγινε σαφές ότι το ευρύ κοινό (αλλά και ειδικότερα ο Έλληνας) δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα για τις επιμέρους βλάβες που προκαλεί το αλκοόλ στα νευρικά κύτταρα και την ψυχική σφαίρα. Έτσι σταχυολογήσαμε και σας παρουσιάζουμε στις επόμενες σελίδες, τα κεντρικά συμπεράσματα και δεδομένα των τελευταίων ετών, σχετικά με το αλκοόλ τον αλκοολισμό και τη θεραπεία απεξάρτησης από το αλκοόλ.